13 April 2008
Eerste (vliegende) baantje..!
Vorige week introductievlucht gedaan op de Partenavia P68B. Mooi kistje om te zien, een neus zo gestroomlijnd als een jet en qua systemen uitblinkend in eenvoud. Best wel weer even wennen hoor, deed me een beetje denken aan de eerste Seneca vluchten, waarbij je het vliegtuig een beetje achterna vliegt. Klinkt misschien gek maar het was best lastig om een goede setting te vinden om in het circuit te vliegen, met een beetje normale snelheid althans. De approach snelheid bedraagt met 15° flaps 90 kts, met ca 85 over de tresshold. En ga er dan maar even voor zitten, uitmelken totdat de neus zo ongeveer naar de hemel wijst. Logisch want de overtreksnelheid ligt bij ca 63 kts. De Partenavia heeft echte vrij aparte stalleigenschappen, vandaar de extra marge aan snelheid. Als je door de hogere snelheid en het kleine circuit ook nog eens steile(re) bochten gaat draaien loopt de overtreksnelheid relatief best snel omhoog. Zachtjes landen is geen probleem, nu nog wat meer aan het begin van de baan, hoewel Teuge met z'n 1.200 m natuurlijk geen probleem mag heten.
De eerste fotovluchten bij m'n nieuwe werkgever zitten erop! Dag 1 mocht ik mee als 'co' op de Cheyenne. Op FL062 met 230kts foto's maken is geweldig, en de Cheyenne is echt een gave bak. Terug in het circuit bij Teuge op alle legs melden want hoewel je een tikkie langzamer vliegt, vlieg je de gemiddelde C150 nog dubbel zo hard voorbij. De dag erna beginnen op de n Partenavia P68B. Een mooie gestroomlijnde Partenavia waar je met z'n tweeen inzit, de overige ruimte wordt door apparatuur in beslag genomen. Het vliegt lekker eenvoudig, geen turbo's en fixed gear. Powersettings zijn even wennen en even goed opletten op het gebruik van de auxiliry tanks, die mag je overpompen nadat de main tanks minder dan de helft vol zijn. Geheel overpompen duurt zeker een half uur..! Qua bewolking hadden we ontzettend veel geluk en daardoor konden we op diverse plaatsten veel opdrachten doen. Hoewel Frysian Flag aan de gang is mochten we diverse gebieden wel in, lucky shots! Deze eerste werkrit op de P68 duurde maar liefst 6 uur en 10 minuten..!
De volgende dag wederom een dikke 3,5 uur gevlogen; alles valt of staat met het weer. Als het erg heiig is, is het (voor mij) best moeilijk om level te blijven vliegen. De fotolijntjes zijn zeer accuraat te volgen, en zonder echte horizon (die uit het vliegtuig kun je hiervoor niet gebruiken) ben je volledig afhankelijk van de tracker en je gevoel. Dat laatste moet nog even wennen hoor, en het volgen van die tracker is daardoor ook niet zeer eenvoudig. Gelukkig gaat het beetje bij beetje beter. Die tracker is 100 x gevoeliger dan de gemiddelde ILS localizer naald..!
Volgende week waarschijnlijk het eerste vluchtje op de C310R. Ben erg benieuwd, keep you posted!
De eerste fotovluchten bij m'n nieuwe werkgever zitten erop! Dag 1 mocht ik mee als 'co' op de Cheyenne. Op FL062 met 230kts foto's maken is geweldig, en de Cheyenne is echt een gave bak. Terug in het circuit bij Teuge op alle legs melden want hoewel je een tikkie langzamer vliegt, vlieg je de gemiddelde C150 nog dubbel zo hard voorbij. De dag erna beginnen op de n Partenavia P68B. Een mooie gestroomlijnde Partenavia waar je met z'n tweeen inzit, de overige ruimte wordt door apparatuur in beslag genomen. Het vliegt lekker eenvoudig, geen turbo's en fixed gear. Powersettings zijn even wennen en even goed opletten op het gebruik van de auxiliry tanks, die mag je overpompen nadat de main tanks minder dan de helft vol zijn. Geheel overpompen duurt zeker een half uur..! Qua bewolking hadden we ontzettend veel geluk en daardoor konden we op diverse plaatsten veel opdrachten doen. Hoewel Frysian Flag aan de gang is mochten we diverse gebieden wel in, lucky shots! Deze eerste werkrit op de P68 duurde maar liefst 6 uur en 10 minuten..!
De volgende dag wederom een dikke 3,5 uur gevlogen; alles valt of staat met het weer. Als het erg heiig is, is het (voor mij) best moeilijk om level te blijven vliegen. De fotolijntjes zijn zeer accuraat te volgen, en zonder echte horizon (die uit het vliegtuig kun je hiervoor niet gebruiken) ben je volledig afhankelijk van de tracker en je gevoel. Dat laatste moet nog even wennen hoor, en het volgen van die tracker is daardoor ook niet zeer eenvoudig. Gelukkig gaat het beetje bij beetje beter. Die tracker is 100 x gevoeliger dan de gemiddelde ILS localizer naald..!
Volgende week waarschijnlijk het eerste vluchtje op de C310R. Ben erg benieuwd, keep you posted!
