Koele site.. tenminste, als je van vliegen houdt..
08 June 2007
Eindhoven - Alicante Leg2: LFLU-LEAL
Helemaal opgeladen en nog steeds topfit, staan we klaar om na een uurtje op (het best een beetje saaie) Valence te vertrekken. Ho, zegt de toren, want we hebben als destination Valencia ingevuld en volgens een (niet bestaande?) NOTAM blijkt dat we vooraf toestemming moeten aanvragen. Snel vraagt Richard de beste man of hij dat voor ons kan wijzigen in Muxtamel, dan maar daarheen, dit veldje is het uiteindelijke doel van de PH-HCG. Dat lukt willen ze wel doen en even later hangen we alweer op weg naar een prachtig Frans landschap. Het is een uitgestrekt klein massief (denk ik) met schitterende rivieren en bijbehorende uitgeslepen, kronkelende canyons met kano-vaarders en bootjes. Voor dit stukje luchtruim moeten we toestemming vragen. Het gaat prima, vlekkeloos zelfs, maar ik moet zeggen dat de Franse luchtruimstructuur best ingewikkeld in elkaar zit. De Franse controller neemt afscheid met Grüß Gott! Haha, dat wij Nederlanders voor Duitsers aangezien worden macht doch nichts, ze is erg meewerkend en blijkbaar ook heel aardig.
Now this looks quite impressive from the air: L'étang de Montady. Het is een -als ik het goed heb- bewateringssysteem voor (bouw)land en er is een meer voor drooggelegd. Er stroomt (regen?) water naar het midden en daarna via andere kanalen weer langs het land. Ergens heel diep onder m'n hersenschors weggestopt, heb ik dit vroeger een bij geschiedenis of aardrijkskunde gehad. Het is inmiddels een toeristische attractie (nouja, gewoon mooi om te tien voor Frankrijkgangers) en staat op de werelderfgoedlijst. Hierbij raad ik iedereen die het wil bezichtigen aan, dit vooral vanuit de lucht tedoen! Reizen en reserveringen boekt u via bovengenoemd emailadres hahaha..!! Echt een topper, qua uitzichten was dit één van de hoogtepunten van de reis.
Voordat we in de uitlopers van de Pyreneeen belanden zien we de Middelandse Zee al liggen, dat geeft alvast een echt Spanje gevoel. We zie ook rechts van ons de besneeuwde toppen van de Pyreneeen, hoewel het weer daar -als verwacht- betrekt. Op Valence hebben we trouwens nog even contact met onze weerman en deze geeft aan dat we op wat minor weather na geen rare dingen tegen zullen komen onderweg. De grootste "zorg" nu nog is het stukje tot en met de uitlopers van de Pyreneeen; op het Iberisch schiereiland verwachten we geen slecht weer.
De bergen die we doorsteken zijn betoverend mooi, we scheren langs bergkammen, onder wolkenflarden door en genieten. Even kijken of er misschien wandelaars op de kammen lopen, maar dat is niet zo. Wel komen we nog een berg tegen met veel toeristenbussen en wandelaars, hier maken we een mooie lus omheen, close to the mountain..! De Vanessa bulten:
We vliegen nu achter Barcelona en Girona langs en komen weer richting kust. We roepen Reus tower op en vragen of een crossing overhead the airfield mag. Hahaha... nou niet echt! "NONONONONONONONO!" zegt de verkeersleider verschrikt, echt letterlijk. Hij is niet boos ofzo, maar het komt eruit alsof we volslagen gek zijn om zo'n verzoek te doen. Neehoor, we mogen lekker naar de kust vliegen via de aangegeven waypoints, dan mogen we bij de gratie Dios' , toch door de Réus CTR, pfew..! Gewoon een flink stuk om, ach daar hebben we vooraf rekening mee gehouden. Ergens onderweg in de bergen in Spanje komen we dit bouwsel tegen: een klooster, abdij of gewoon een huis van iemand die lekker in the middle of nowhere wil leven! Geweldig.. echt iets voor mij! Dat huisje dan he, dat kloosterleven mwah.... liever niet.
Op ons verzoek of we de de VFR-route mogen gebruiken over de kust voor Valencia langs, krijgen we een negative want er wordt een zeilrace gehouden - de Americascup - en dat betekent dat we de andere VFR route moeten nemen, ten westen van Valencia. Maar net als we de koers willen verzetten komt de controller terug en brengt ze ons het heugelijke nieuws dat de zeilrace nét is afgelopen en we de zee op mogen! Wow, het is best een eind de zee op. Niet dat ik bang om boven zee een motorstoring te krijgen (alhoewel.. een beetje gezonde bangheid is wel ok) maar je slaat toch wel even aan het redeneren: wat zouden we doen áls.. In het begin kun je nog wel een landing op het strand langs de waterlijn wagen, halen we wel. Daarna ditchen zo dicht mogelijk naar het strand toe. En gaanderweg komen we alle huiswaarts kerende boten van de Americascup tegen, in dat geval ditch je vlakbij een boot, dat biedt de meeste kans op redding.
Nadat we weer "aan land zijn" duiken we voor de laatste keer de bergen in. Ook hier veel mooie bergkammen, een ruig landschap waarbij we wederom opties met elkaar bespreken. Geetrude ziet ook een ULM(?) veldje dat wij over het hoofd hebben gezien. Meer ogen aan boord zien meer natuurlijk.. Sta je daar zodirect in dat olijvenveld pal naast een ULM landingsbaan, ai..
Onderweg getest op bruikbaarheid: m'n nieuwe backup gps in gevallen dat je niet meer precies weet waar je bent: Ondanks felle zon prima bruikbaar: Fujitsu-Siemens N560 met pocketfms erop.
Toeristen- en visserparadijsjes langs de oh-zo-mooie Golf van Valencia, veel zoutwinning (salina's) ook in die gebieden.
Doordat Muxtamel (LEMU) geen brandstof heeft, besluiten we Alicante TWR op te roepen om te vragen of we daar kunnen landen om brandstof in te slaan. Dat mag gelijk, mits we niet blijven overnachten. Ik kan daar toch niet echt bij hoor, later blijkt dat er echt genoeg parking space is, waarom ze dat dan niet toestaan is mij een raadsel. We mogen direct over de stad Alicante richting tower vliegen en een korte downwind vliegen voor baan 10. Gewoon: "CG call me when North of tower for downwind 10" lekker relaxed, goed hoor. Omdat er ook een Thomsonfly 737 of 757 aan komt hobbelen doen we een soort tresshold baseleg, en mikken we op een touchdownpunt waarmee we vlot een high speed exit kunnen pakken. Immers, je hebt er verkeersvliegers bij die ATC dan gelijk voor een bepaalde minderheid uitmaken als ze even op een GA vliegtuigje moeten wachten. Grapje hoor Didimon, mocht je dit lezen ;) hahaha..! Had precies hetzelfde gezegd in jouw geval! En dit ging prima, konden die Thomsonflyers hun koffie ook nog even opdrinken, nah duurde echt niet lang hoor.
Even uitkijken naar de beloofde follow-me en ondertussen geven we voorrang aan een 737 van Easyjet. Voor Richard is dat allemaal wellicht wat minder spannend dan voor mij, maar ik denk het vanuit een Cessaatje toch altijd wel een impossant gezicht zal blijven. Omgekeerd zullen die Easyjetvliegers gedacht hebben "hee er zit een vlieg op het raam.. ohnee, het is een Cessna.." hehe. De follow-me hombre houdt zichzelf en ons scherp door ons kris-kras door de geparkeerde jets en sportvliegtuigen mee te nemen. Af en toe is het echt even uitkijken en zie je van andere, bij hun vliegtuig wachtende piloten, bemoedigende knikjes in de trend van "het kan wel..". De betreffende hombre blijkt in z´n vrije tijd tafeltenniser te zijn getuige de batjes die hij tevoorschijn haalt. Het is toch best apart hoor, hoewel ik het al vaak heb gezien: Hij heeft dus met z'n autootje een U-bocht gemaakt, stapt dan uit, gaat voor de positie staan waar hij wil dat wij parkeren. Op dat moment rijden wij nog langs hem, van hem weg. Hij staat dan ondertussen al met die batjes naar zich toe te wapperen, terwijl jij dan dus gewoon rechtdoor van hem weg moet taxieen. De co-piloot (hehe, sorry Richard..) kijkt in dit geval naar het moment dat hij aangeeft dat je een bocht moet maken en ook dan geldt weer dat je gewoon rechtuit -voor hem langs rijdt- en pas naar hem toe draait als hij dat aangeeft. Nu wist ik dit allemaal wel, en het ging ook prima, maar het is best vreemd..!
Voor mij eindigt hier het avontuur. Graag had ik nog even gebleven maar ik had de week daarop pittige atpl examens, dus kon ik al mijn tijd gebruiken. Transavia was zo aardig voor 30 euro mn ticket om te zetten naar de vlucht van die avond (ipv de dag er na). Van Richard vernam ik later dat hij meer dan 2 uur op brandstof had moeten wachten. Grappig genoeg zie ik hem heel toevallig vetrekken als ik in de terminal een plekje opzoek met uitzicht op de landingsbaan. Een immediate turn left en Muxtamel is niet meer dan een kwartiertje vliegen schat ik zo.
Een gaaaaaf vliegveldje pal langs het strand. Veel sproeivliegtuigjes daar maar ook sportvliegtuigen. Naam is me even ontschoten. Edit: Castellon de la Plana!
Op ons verzoek of we de de VFR-route mogen gebruiken over de kust voor Valencia langs, krijgen we een negative want er wordt een zeilrace gehouden - de Americascup - en dat betekent dat we de andere VFR route moeten nemen, ten westen van Valencia. Maar net als we de koers willen verzetten komt de controller terug en brengt ze ons het heugelijke nieuws dat de zeilrace nét is afgelopen en we de zee op mogen! Wow, het is best een eind de zee op. Niet dat ik bang om boven zee een motorstoring te krijgen (alhoewel.. een beetje gezonde bangheid is wel ok) maar je slaat toch wel even aan het redeneren: wat zouden we doen áls.. In het begin kun je nog wel een landing op het strand langs de waterlijn wagen, halen we wel. Daarna ditchen zo dicht mogelijk naar het strand toe. En gaanderweg komen we alle huiswaarts kerende boten van de Americascup tegen, in dat geval ditch je vlakbij een boot, dat biedt de meeste kans op redding. 
