Vlieg met me mee..!

Omdat dit reisje zo leuk was zal ik ´m nog wat uitgebreider beschrijven, te beginnen bij de eerste leg, van Eindhoven naar Valence. Zal proberen het kort te houden maar geen garantie dat dat lukt. Hoewel de reis -gelukkig- uneventful was, is er genoeg om over schrijven en ook beelmateriaal is voldoende aanwezig voor zeker 10 weblogs meer. Vooraf aan deze blog kan ik al zeggen dat dit m'n leukste reisje so far is geweest. Met name het onbekende van Belgie, Frankrijk en Spanje speelt mee. Hoewel ik al wel eens in de streek van Jerez en Cordoba heb gevlogen is dit Spanje toch echt heel anders.

Wat vooraf ging: via flying buddy Graham ontmoet ik Richard Branderhorst, in het dagelijks leven bestiert hij de 747-400 bij een Frans-Nederlandse luchtvaartmij. Best vreemd als je elkaar nog nooit ontmoet hebt en je spreekt af om een reis naar Alicante te ondernemen. Aan de andere kant is het juist heel leuk om het zo te doen en zou ik heel vreemd hebben opgekeken als we elkaar totaal niet gelegen zouden hebben, had gekund! Voorbereidingen dus via telefoon en email, en de avond vantevoren reis ik af naar het Brabantse. De één heeft Bottlangs, de ander kaarten, een GPS, een tripkit voor Spanje etc. en zo kom je een heel eind. Ook hebben we een geweldige bron voor het te verwachten weer; kort voor vertrek raadplegen we deze nog even waardoor we precies tussen 2 westelijk bewegende fronts kunnen afzakken naar het Zuiden. De vlucht bestaat voor mij uit enkel de heenreis, en de eigenaresse zelf vliegt de PH-HCG 2 weken later samen met Richard weer terug naar Eindhoven. Terug vlieg ik met de groenen en je kunt je misschien voorstellen dat dat na zo'n enerverende reis NIETS aan is...
Het eerste deel van de route, waarbij we er al min of meer vanuitgaan dat we de Pyreneeen due wx niet kunnen oversteken. Gewoon recht naar beneden het Rhônedal in :)

De Ardennen zijn adembenemend mooi, zeker ook als je hier en daar een stukje lager vliegt dan gepland. De glooiende heuvels met hun bossen glijden onder je door en dat is echt genieten geblazen. Maar met al die convection wordt het langzamerhand ook wat turbulenter en met Frankrijk naderend lijkt het ons een goed idee om VFR on top te gaan vliegen. We verwachten op 3,500 ft te kunnen levelen maar we moeten toch echt naar FL55 om er boven te blijven. Net even te hoog om te cloudbusten op de vele wolkjes onder ons, maar dat wordt gecompenseerd wanneer we af en toe een paar zich verticaal ontwikkelende wolken schampen, heel heel erg gaaf om eens te doen. We houden goed in de gaten dat we te aller tijde naar beneden kunnen zodra we willen of moeten. Dat gaat, het wolkendek is scattered en we hebben veel zichtcontact met de grond. In het Oosten zien we de laatste cirrusvegen van het wegtrekkende front dat hier vóór ons was. Natuurlijk zijn we aangemeld bij Paris Info, hoewel die ons vrij snel doorzetten naar een voor ons onbekende frequentie. Hebben we dat dan gemist bij de voorbereiding? Blijkbaar. Het uitzicht is er niet minder om. Lekker zo'n rijstekoek, van Sonja mag je ook die met een wat pittiger smaakje eraan: nóg lekkerder Richard..!

Als ik me goed herinner "breken" we ten Noorden van Dijon uit de wolkenpartij. Het wolkenpak lijkt verderop wat dichter te worden maar dit kan ook -zo weet ik nu- het coulissen-effect zijn. Moeilijk in te schatten wel. Bovendien hebben we de ampele hoop dat we de CTR van Dijon mogen doorkruisen. Via http://flyinfrance.free.fr/ (tip!) hebben we al vernomen dat het crossen van Franse CTRs door controllers en verkeersleiders niet tot de geneugten van VFR-vliegers worden gerekend. Zo oordeelt ook de verkeersleider van Dijon, had leuk geweest natuurlijk maar geen probleem voor ons. En, dat mag ook wel gezegd worden: met name in deze streek (begin van het Rhône-dal) zijn de banen meest Noord-Zuid georienteerd. Met onze zuidelijke koers kun je dan ook verwachten dat je niet altijd de CTR 10 minuten lang mag blokkeren. De navigatie wordt vanaf hier een stuk makkelijker. We volgen de markante Saône (later Rhône) en genieten van het heerlijke Franse landschap. Ter hoogte van Tournus en Chardonnay worden we door de dienstdoende controller nog even gewaarschuwd dat de military airway die we gaan doorkruisen active is. We mogen zelf weten of we eronderdoor of erbovenlangs gaan. Lastig hoor met die Fransen: te pas en te onpas gebruiken ze AGL en altitude (MSL) en zo kan het zijn dat je ter plekke de elevatie moet schatten. Er onder door maar, even dubbelop genieten van het stukje Frankrijk onder ons. Met spanning turen we links en rechts naar mogelijke Mirages of Rafales die al dogfightend voor/boven ons langs kruisen maar tevergeefs.. Lyon is de volgende CTR en voor wat betreft een crossing is dit van hetzelfde laken een pak. En of het er nou echt druk is... niets gehoord op de frequentie.. Sowieso zijn we op de hele reis welgeteld 1 vliegtuig en 1 helicopter tegengekomen. Nog een paar gehoord op de radio, maar ook daar was het niet vreselijk druk. Daarvan wel een stuk of 3 NLers..! Richard in z'n sas:

Uiteindelijk naderen we Valence voor een tankstop. Valence is een rustig hooggelegen veldje met een pittige crosswind (altijd volgens de pompbediende). Via het noordwestelijke meldpunt joinen we downwind Runway 10 en bereid ik me voor op m'n eerste constant speed prop landing. Haha, dat is nog wel even zweten maar het gaat (het houdt niet over zullen we maar zeggen). We hebben geluk want over 10 minuten gaat de boel met middagpauze en kun je niet meer tanken. Hond Dina heeft zich de hele reis koest gehouden en lekker op de grond gelegen. Nu mag ze er even lekker uit, plassen en water drinken. Wij ook! Dan gauw een flightplan maken op de computer onder de havendienst, in het Frans.. pfff wat een werk, het kost ons echt 10 minuten, maar het lukt, (onthoud: autonomy in het Frans betekent endurance!) dus mogen we zodirect de grens over naar Spanje. De eerste leg zit erop!

Valence. Normaal heb ik niet zo'n dikke kop (toch?) maar ik zat midden in de atpl exams dus dat kwam natuurlijk door al die kennis die ik er in had gestampt de afgelopen maanden. Is er inmiddels grotendeels weer uit.... :o

Hier klimmen we door het wolkendek omhoog, eerst naar 3,500ft dat is hier ongeveer. Maar dan merken we dat we toch naar FL55 moeten om er bovenuit te komen.